An en Tine hun avonturen in kangoeroeland!

Cape Tribulation

2009-01-05T13:43:00.002+11:00

Een tochtje op de daintree river

een kleine krokodil gespot
daintree rainforest

whiihaaa

bungee jump

2009-01-04T18:17:00.003+11:00

Whoooow!

An klaar voor de val, brrr

Panoramisch bovenzicht

Bovenaanzicht

rafting tully river.

2008-12-11T17:24:00.002+11:00

onze raftingvrienden

op de wilde rivier

oleee

magnetic island

2008-12-11T16:58:00.003+11:00

Nelly bay

In de moke

rockwallabies

in onze Marvin Martin met zonsondergang

En dat op den eerste dag van d`advent!

2008-12-11T16:18:00.005+11:00

vrouw aan dek!

land in zicht!

genietende An!

Captain Pete!

en nu voor echt

Zeiltrip

2008-12-06T14:58:00.002+11:00

Onze boot
Snorkelfanaten

Scenic view

De scheepslieden

Fotos fotos

2008-11-27T15:52:00.006+11:00

Motorcycle babes

Surfbabes

Brrrr bushfire

The creek

die wij gaan bekajaken

Onze beiiire

Zo'ne uitzichten vanuit Agnes Water (1770)

Fraser Island - Lake Mckenzie

Straffe toeren ( zoek An...)

In de jeep

De hele familie

Het surfkamp van een paar weke terug

Bodyboard

Nog eens Fraser

2008-11-10T15:44:00.002+11:00

Onze nieuwe dikke vriend
Harbour bridge

marktje met twee blonde stoten

op de ferry

opera house

Fotos

2008-11-02T11:32:00.019+11:00

DE FOTOS! Ze staan ni chronologisch, tis maar dat jullie ni verward geraken!

DAVE!

Great Ocean Road - London Bridge
Great Ocean Road- 12 Apostles

Beaches, beaches, beaches!

Zoek Tine

Bushwalkers dat we zijn!

Melbourne

De tweede van links, hebbe we int echt gezien... De rest volgt nog... msss

Canberra! Parlement house

In the plane

Hostel in Adelaide

Adelaide in de Botanic Gardens

Onz grappige Hollander in Adelaide

De route op z'n prilst en nog maar voor de helft

2008-09-20T21:12:00.001+10:00

Happy little vegemite!

2008-06-07T17:36:00.004+10:00

Whaaaaaaaaa, nog een snelle update en bye bye voor het internet wordt afgesloten en bibi naar de club gaat! Ik heb me vorige weekend deftig gehouden met het winkelen, niet echt zot gedaan. Ben naar Paddy's market geweest = markt vol chinese goedkope brol en souvenirs in hartje Sydney! En tot mijn grote verbazing heb ik iets gevonden dat made in Australia was! Paddy's market is trouwens geweldig, plezier ten top en de souvenirs zijn binnen voor de opdringerige. Project in stage voor school met succes afgerond. Afscheid van de oudjes genomen en het deed nondedekke zeer ze! Eveneens van de collega's, zal waarschijnlijk nooit nog met zo'n bende looney tic's bijeen werken, spijtig genoeg! Heb een woordenboek in Aussi slang gekregen, whoehoew! Jullie gaan me helemaal niet meer kunne verstaan. Verder nog allerlei leuke afscheidkadootjes. Er bestaat niet zo iets als vegemite-cake, laat u niks wijsmaken! Verder nog wat gedineerd, deze keer nog eens Indisch (vanaf nu kan ik met mes en vork, stokjes en mijn handen eten! dat laatste is toch ook een kunst ze). Heb mijn hollywoodgastgezin nog eens terug gezien. Ze zijn nog altijd even vriendelijk en even hollywood. Ben de bollywoodfilms nog steeds ni gewoon trouwens, zal ook ni meer gebeuren. Ook afscheid genomen van inback Luke en heb kennis gemaakt met de Amerikaanse starbucks-cultuur. Het zijn toch goei coffee-dinges ze.

De rest is voor in Belgium!

Fair dinkum Aussis!

Bollywood met een dikke B

2008-05-28T18:08:00.002+10:00

Heeeelllleuw sheilas and blokes,

For the last time … Auw auw… Anyway, hier ben ik dan, fris, monter en vooral scriptievrij! Na 2 weekends zo goed als volledig isolement en bijna geen sociaal leven buiten mijn flatgenoten, ben ik met resultaat als een prachtige vlinder uit mijn cocon ontpopt. Mijn scriptie is namelijk volledig afgeraakt! Finito! Er is toch wel iets bijzonders uit die scriptie voort gekomen…. Verhaal: tijdens een gesprek met mijn bewonderenswaardige mentor, maakte hij mij angstig met de aankondiging dat hij 2 opmerkingen had ivm mijn scriptie, 1 goede en 1 slechte (ik hield mijn hart al vast want tis ne mister kritiek). Eén: de scriptie is interessant, haalde ik even adem, maar het slechte ding was…. sommige stukken leken geschreven te zijn door ne anderstalige…… Mmmh zei ik dan. Dus voor de dummies, ik zit tegenwoordig in mijn dagelijkse taal meer vertalingen van het Engels naar het Nederlands te maken dan omgekeerd, ma soit. Ik ga nog integratieproblemen krijgen als ik terug naar België kom.

Wat is de voorbije weken nog gebeurd? Een emotioneel afscheid van mijn Australische flatgenote… Man, ik heb mijn gevoelige kant hier ontdekt in Australië. Een logisch gevolg is dan dat ik heb kennis gemaakt met mijn nieuwe flatgenoten, een Nepalese van op de stageplaats samen met haar zus. Geweldig vriendelijke en gezellige meisjes, alleen Bollywoodfans…. Na mijn Aziatische ervaringen met het eten, moest de Aziatische filmcultuur er dan toch ook bij komen, en met niet al te veel enthousiasme onthaald. Ik sta graag open voor nieuwe culturen, maar Bollywood kan ik toch niet aan hoor, toch niet 20 op 24 uur. Bollywood voor de dummies weeral, is het Indische Hollywood = films met hoofdzakelijk Indisch gezang, dat bij lang luisteren echt pijn doet aan de oren want ze zingen met van die ultrasonischhoge stemmen, en Indisch gedans. Ik moet toch altijd enige moeite doen om mijn lach in te houden tijdens het zien van die dans, maar bon ik wen er aan en de kostuums fascineren mij wel op een manier.

Verder beginnen de oudjes hier een beetje angstvallig te worden voor mijn vertrek. Ik moet elke dag minstens 20 keer de vraag beantwoorden wanneer ik ga vertrekken, waarvan al 5 keer aan eenzelfde persoon. Toegegeven, mijn laatste dag daar zal niet al te gemakkelijk zijn, zeker niet nu ik mijn gevoelige kant heb ontdekt! Ik probeer er dan ook niet teveel aan te denken, maar met 20 keer dezelfde vraag is dat niet zo makkelijk! Mijn collega’s hebben eveneens mijn outfit voor deze vrijdag gepresenteerd, het is namelijk ‘fairytale theme day’. Het wordt weer een lacher… Ook nog iets grappig, ik heb hier bij de oudjes ook aan educatie mogen doen, namelijk de oudjes leren spelen met een wii, hip hoi! Hoe grappig is dat! Want, beste mensen, ‘a wii’ heeft hier ook een andere betekenis, al schrijf je het anders, je spreekt het op dezelfde manier uit. “A wee” betekent hier namelijk ‘een plasje doen’. Dus je kan je al voorstellen wat voor een gezicht de ouderen trokken, toen ik zei “today I’m going to teach you how to use a wii”. Het was een niet al te begrijpende blik. Voor de rest is er niets noemenswaardig voor op deze blog gebeurd. Ik verveel jullie niet graag.

Wat staat er nog op de agenda? Met de geweldige afloop van mijn scriptie mag ik me uiteraard belonen met een dagje shoppen, al wordt het moeilijk want het is hier allemaal wintercollectie en het zou een beetje belachelijk zijn met winterkleren thuis te komen in de zomer, ma soit. Ik moet ook nog souvenirs zoeken voor een aantal opdringerige onder jullie :D . Verder nog een uitgebreid bezoek aan Sydney city. Daar moeten we toch ook persoonlijk afscheid gaan nemen. En ja verder nog afscheid nemen van al die Australiërs hier, goeie banden smeden zodak gemakkelijk kan terugkomen :D. Mijn voorlaatste avond staat er nog een dikke party op het programma, de dikste tot nu toe! Ik kijk er al naar uit.

En de terugkomst naar België dan… het is me wat. Van de ene kant weet ik dat ik over 2 weken terug in een omgeving zit waar het beter weer is, waar de mensen mij niet verstaan, waar de auto’s aan de verkeerde kant rijden,… maar van de andere kant moet het besef nog komen. Tis hier te tof. En oké, ik wil iedereen wel graag terugzien, maar kunnen jullie niet allemaal komen wonen in Australië? Het is daar echt leuk hoor! Anyway wat ga ik blij zijn terug te zien:

- mijne felbegeerde oude auto
- frietjes
- Danone! (de yoghurt is hier echt spoef)
- okay, jullie… :)
- paprika chips
- tv zonder teveel reclame
- mijn allerliefste speelclubbers en uiteraard ook de medeleiding!

Wat ga ik hier ongelooflijk hard missen:

- de no worries
- de vriendelijke mensen met hun g’day and how ‘re ya
- het geweldige Ozzie-taaltje
- de radiozenders met prachtige klassiekers waarvan ik ze vergeten was dat ze nog bestonden
- de oudjes!
- lamingtons en allerhande gebakken
- de lovely australian ones
- de geweldige groene ochtendwandelingen
- goeie chinees
- de winkels…
- de parelwitte stranden, het groen en nog eens het groen en nog eens het groen!Blauwe lucht, blauwe zee,…
- de kangoeroes…

Voor zover mijn heimwee in de toekomst. Nu, is het moment dat ik mijn blog ga afsluiten. De verhalen van mijn planning zullen voor in België zijn. Mijn avontuur samengevat: het was ongelooflijk geweldig! ik heb nog meer ongelooflijk veel geleerd! Australië is echt een onvoorstelbaar land en ik ga zeker nog eens terugkomen! (ps ik ga toch één iemand van jullie Aussi-slang leren zodat ik dat kan onderhouden, het is gewoon te grappig… kandidaten?)

Cheerio mates!! And within 2 weeks! Rightoh!

Ps ik zal ook nog eens een efforeke doen om foto's te trekken,...

Van relaxen naar stressen, olééé

2008-05-12T19:55:00.002+10:00

G’day mates!

En weer heb ik duizenden dingen te vertellen want eigenlijk sta ik nog wat achter met mijn verhalen voor de rondreis. Dus…Voor ik was vertrokken op de “big trip”, heb ik nog een aantal andere zaken uitgestoken. Ik kan me niet meer herinneringen of ik er al iets van heb gemeld, maar een week voor mijn vertrek stond er weer een themadag voor de deur bij de oudjes (hip hoi), namelijk “Pink day”! (vraag me niet welke betekenis er achter zit). Anyway, die dag is dus het ondenkbare gebeurd. De dag voor deze wonderlijke dag, vroeg ik aan mijn dierbaarste flatgenote of zij toevallig niks roos had liggen (mijn klerenkast is namelijk volledig anti-roos). En ge raadt nooit met wat ze tevoorschijn kwam,… een knalroos, barbie-achtige galakleed. Blijkbaar een restant van haar eindejaarsbal. Het ondenkbare is dus dat ik heel de dag in dat roos, popachtig ding heb rondgelopen. Daarbovenop was mijne “omtrek” niet groot genoeg en heb ik die moeten opvullen met een koppel squeezeballen. Het zicht was zeker een miljoen waard.

Verder heb ik ook, voor de reis, nog wat “naturspecies” ontdekt. De dag na de paapaa was aangekomen (hij had trouwens 9uur vertraging, hoe verschrikkelijk is dat), gingen we al meteen op verkenning naar Australische dieren door naar het “Reptiele Park” te gaan. In één haverklap had ik zo’n 10% van alle Australian animals gezien. (daarvoor had ik nog niet eens 1% gezien). Van blauwtong hagedis, tot de hypergiftige roodrug (een spin), slangen, krokodil, alligators, platypussen (of vogelbekdier voor de dummies), koala’s, wombats en…. kangoeroes kangoeroes, kangoeroes! Ik heb zelfs een kleintje kunnen voelen in de buidel (het is wel een vies zicht, want ik zit dan met mijn hand in.., ja de buik). Maar kunt ge da nu geloven? Ik had meer dan 2 maand moeten wachten om nog maar ne kangoeroe te zien en meneer Vervloet is er ene dag en hij ziet zo maar even 10% van de hele dierenpopulatie!

En dan spoelen we weer even verder naar “na de trip”, want dan hadden we nog 4,5 dagen Sydney voor de boeg. Eigenlijk heb ik 2 dagen thuisgebleven terwijl meneer Sydney exploreerde, ik zit namelijk met wat scriptiestress, don’t bother. Dus meer verslag over Manly, Opera House, Darling Harbour, Paddy’s Market, etc. moet je maar aan hem vragen. Anyway, de dag na die 2 dagen en na een beetje wegstress (hier zijn er veel tolwegen, maar een bloody kotteke om te betalen kennen ze hier niet, dus moet ge het zelf maar regelen door te telefoneren en dan krijgt ge ne “goof”= idioot aan den telefoon) zijn we (in mijn geval weeral) in de Blue Mountains aangekomen. En na reeds duizenden hectaren van regenwoud te hebben gezien, is eerlijk gezegd, de Blue Mountains niet zoooooo speciaal meer, al blijft het een prachtig gebied.

De dag erna zijn we, speciaal voor de fans (dus ook voor mij hihi), naar Palm Beach geweest! Jep the one and only Home and Away beach. Ik zal de fans toch wat moeten teleurstellen want ze filmen daar enkel de beachscènes, die vaak niet langer duren dan 20 seconden. Anyway, voor een klein moment dacht ik de chance van mijn leven te hebben, want we zagen in de verte dat iets of iemand opnames zaten te maken op het strand. Dus wij als toeristen er op af. Na lang gegaap, gepiep en vreemde blikken, hadden we door dat het alvast niet om Home and Away opnames ging. We hebben behoorlijk strijk gelegen want het ging om een belachelijk reclamespotje voor chips ofzoiets. En ik kan u garanderen, het script was niet van hoogstaand niveau, maar ze hebben er toch verdomd lang aan gezeten.

Daarna hebben nog een andere beach verkend, namelijk Whale Beach. Het was echt prachtig, ook weer geen kat te zien (kan al eens gebeuren in het midden van de week om 1uur ’s middags) buiten een aantal surfboarders. De golven waren heerlijk wild en je kon langs de zijkant op rotsen klimmen zodat je lekker dicht bij de wilde golven kon komen (en klimmen doe ik toch zo graag!). En uiteraard zijn de golven niet te voorspellen en kunnen ze je in één seconde helemaal nat maken zonder dat je het nog maar hebt zien aankomen, vraagt maar aan meneer Vervloet!En dan de vrijdag van die week, is hij terug naar het stressvolle België gevlogen.

We (ik dus) zijn dan het weekend rustig begonnen tot zaterdag want er was een feestje bij iemands thuis, een afscheidsfeest en housewarming party tegelijk. Anyway, eten en drank ging er die avond triomfantelijk en snel door. Australiers zijn drinkers, maar aangezien het fluttekesbier is, zijn het nogal deftige dronkenmannen en -vrouwen. De wijn daarentegen, zo heb ik ondervonden, is andere koek. Na wat gedans en gepalaver in het huis (de Australiërs zijn btw echt aangenaam uitgaansvolk, als je daar mee praat is het alsof je de onbekende al jaren kent) vertrokken we richting “de pub” in het hartje van het uitgaansleven van Sydney, namelijk Oxford Street en Kings Cross. Met mijn wijnhoofd was ik mijn ID (paspoort dus) vergeten. Gelukkig was de buitenwipper van de pub de vriendelijkheid himself en mocht ik nog binnen in de pub. Een paar uur later was dat geluk niet meer aan mijn zijde, want de volgende stop was “the club”. Maar daar zag de buitenwipper mij niet zo graag en ik mocht niet binnen zonder ID, bummer! Ach ja het was toch al laat en ja… mijn hoofd was ook niet zo helder meer, dus ben ik dan maar naar huis gegaan naar my mate.

De fun zal nu wat minder zijn. Met hips of stress voor de scriptie en op de stage (ik zit daar ook met ongelooflijk veel deadlines), is er niet veel meer tijd voor avontuur. Nog drie weekends afzien, en twee weekends shoppen en ik ben de gelukkigste mens ter wereld :). Hoewel, komend weekend gaat het ook wat getreur zijn. Mijn allerliefste flatgenote gaat me verlaten! Bugger, bugger, ze vertrekt dan namelijk voor een jaar naar India. Mannekes, wat gaat het toch allemaal rappekes. Ik zal ze in ieder geval super hard missen, al kan ik nu terug kangoeroe eten :D.

Anyhow, ik denk dat dit de laatste spannende verhalen zijn geweest voor deze blog (tenzij jullie scriptieverhalen interessant vinden…). No worries, jullie zullen me nog een keer horen, al zal het niveau van interessantheid niet veel meer zijn dan dat van mijn vorige culinair verhaal (btw ik heb mijn lijst van culturele beproevingen nog aangevuld met Indonesisch en Afrikaans, Dorien ik ben alvast ne fan van Afrikaans!).

Take care fellows and see ya soon!

2008-05-03T18:06:00.026+10:00

Ahah! De vlieger dieje ons naar den Outback (Alice Springs) bracht! Das toch een fotoke waard...

Onze "stoere" 4WD"

Voor the Australiandummies, dit is de vlag van de Northeren Territory state (meer de aboriginal state).

De ingang van de Simpson Gap

Lots of, lots of wallabies hebben we gezien!

Een beetje ironisch, vind je niet?

De reusachtige Standley Chasm

Ellery creek Big Hole, één van de vruchtbare puntjes in een dor groot landschap, beautiful.

Jep, zo zagen we er veel.

Yeah baby, this is the Red Centre! Kilo, kilo kilometers van dit soort weg is een geweldige ervaring met een 4WD.

Zoek den toerist in de Kings Canyon

Een van de zovele idyllische zonsondergangen die we hebben kunne bijwonen.

The Uluru bij volle maan, ahaha wie heeft dat ook gedaan!

De Olgas vanuit the airplane, pretty impressive huh?

Wel, aan de voet van de Uluru, meer bepaald aan het begin van de beklimming, en ik dacht dit even op een half uur te fixen...

VICTORY!!! De top van de Uluru gehaald!

En rustgevende zicht vanop "Green Island"

Een "scenic view" vanuit de telefrik, op een waterval waarvan ik de naam niet meer weet

Gefascineerd hoe aboriginals vuur maken, maar zelf was hij er niet toe instaat, ik ook niet trouwens,...

Dromen... uitgestrekte witte stranden en geen mens te zien op het Hinchinbrook Island

(Kijk naar de achtergrond,... smelten...) En zo trots met onze, blijkbaar, rotte kokosnoot...

Hier de beruchte bordjes met het gevaarte van een krokodil, maar geen krokodil in de verste verte te bespeuren...

Mooi uitgestrekt uitzicht vanop Cape Tribulation en helemaal ginder ver hebben we gesnorkelt!!

Reusachtige "tin trees" in het Daintree Rain Forest. Hun wortels groeien werkelijk 20 meters lang door heel het regenwoud.

Australië, het land van te groot en te veel

2008-04-29T09:33:00.004+10:00

En hier komt al meteen het vervolg van onze geweldige Aussi trip!

Dus zoals ik reeds vermeld heb, hebben we maandag de vlieger richting Cairns gepakt. Cairns is een stad aan de kust in het noorden van Queensland (ongeveer in het noordoosten van Australië). De stad en de omgeven steden zijn de dichtste ingang tot de Great Barrier Reef, ook een wereldnatuurwonder. De rif is de grootste rif ter wereld en is ongeveer 2600 km lang en is te zien vanuit te ruimte. Verder huizen er ook ik-weet -niet-echt-hoeveel vis- planten en andere waterdingessoorten die enkel daar leven. (De film finding nemo geeft alvast een mooie introductie over de rif) Dus reden genoeg om daar naar toe te gaan.

Oké, maandagavond aangekomen, weer een autoke gehuurd, deze keer niet zo'ne grave 4WD, maar een simpel japanees autoke. Voor ons was het toch even ne cultuurshock om in Cairns aan te komen. Na 6 dagen pure rust en weinig volk en dan terecht komen in een mierenhoop van mensen, vraagt toch enige adaptatie. We voelden ons wat onwennig tussen de vele toeristen ook al waren er zelf ene, ma bon. Die avond hebben we de Esplanade van Cairns nog wat verkend.

Dag 2 in Cairns hebben we rustig aangedaan. We wilden de km's van de outback van onze voeten schuddenen dus hebben we wat rondgedoold door de city en een beetje geshopt, easygoing. Ondertussen keken we ook wat uit naar wat we de volgende dagen gingen doen, want een plan hadden we niet echt. En als snel werd duidelijk dat Australië het land van te groot en te veel is. Je kan zoveel zien, zoveel doen, dat je er letterlijk gek van kunt worden. Op elke hoek van't straat stond een toeristisch informatiepunt met meer dan duizend folderkes van wat je allemaal in de Cairns en omstreken kunt doen. Dan staat ge daar dus als ne onnozele te gapen naar de boekskes en dan denkte: ja, wa nu? Met behulp van onze reisboekjes hebben we besloten om die dag nog een namiddag naar Green Island te gaan. Een eiland in het midden van de rif. Dus hop op de ferry en we waren weg. Op zich vond ik het eiland wel iets hebben, zo een groen puntje in het midden van de blauwe oceaan. Maar met een eiland stel je je altijd iets rustig voor, zeker als je weet dat er national park (beschermde natuur) gelegen is. Maar weer waren de toeristen meer dan vertegenwoordigd en was de charme van het eiland wat in de mist gegaan.

Dag 3, na een avond grasduinen in honderd boekskes hadden we onze week een beetje gepland. En dag 3 was de dag van het regenwoud. We zijn met ons japanees autoke richting Kuranda gereden, niet zo ver van Cairns, waar we de skyrail, ne telefrik boven het regenwoud hadden genomen. Het was wel prachtig om zo het regenwoud eens van bovenuit te zien. En daar hebben dan nog wat gewandeld en tralali. Het was zeer rustgevend. En we zaten toch nog steeds met onze aboriginalvragen, dus we zijn die dag ook naar een soort van "funpark" van aboriginals geweest. Daar hebben we onder andere geleerd hoe met speren te werpen en met een boomerang te gooien. En we zijn ook te weten gekomen dat hun cultuur nogal ingewikkeld is, te moeilijk om mee te delen.

De streek waar ze zijn geweest, is bekend vanwege de vele prachtige eilanden. Maar omdat we niet hetzelfde wilden voor hebben als op Green Island, zijn we niet naar eender welk eiland geweest, maar naar Hinchinbrook Island. Het is ongeveer 160 km van Cairns. Het eiland heeft ook beschermde gebieden, maar hier mogen per dag maar een beperkt aantal mensen aanwezig zijn. Dus dag 4, wij naar Hinchingbrook Island. Het was veel belovend want er zat maar 10 man mee op de boot. En het was werkelijk ongelooflijk. De stranden waren echt prachtig, wit, verlaten, ik zat precies op de set van Lost. De paapaa had zelfs een kokosnoot gevonden, maar blijkbaar was ze rot, wat wij als Robinsondummies niet door hadden. We hadden ook een wandeling gedaan door het regenwoud (ik moet nog steeds wennen aan het idee van regenwoud in het midden van de oceaan). Verder zijn we op het eiland ook fameus gefascineerd door zowel het leven in de zee (krabben, kreeftjes, visjes,...), als het leven in het woud (hagedissen, goanna's, vogeltjes). Dus die dag was zeker af.

Volgende dag was mijn topdag, hele dag snorkelen in de Great Barrier Reef! Mannekes ik voelde me als vis in het water (voorspelbaar). Met een lelijk aanspannende pakje (om u te beschermen tegen de kwallen, maar het was echt lelijk) kon ik uren blijven dobberen en gapen. We zijn met een boot meegeweest die helemaal tot in de verste van de outer reef ging (wie de film finding Nemo heeft gezien en zich de scene herinnert dat Nemo wordt uitgedaagd om van de reef weg te zwemmen? wel daar zaten we in de buurt!). Ik heb alle kleuren gezien en ook haaien! Al waren ze niet echt groot. Spijtig genoeg heb ik gene Nemo gezien, wel ene met andere kleuren, ma bon. Ik heb die avond geweldig van mijn viskes gedroomd.

Laatste dag in Cairns, zijn we naar Cape Tribulation een gewees,t ook een gebied regenwoud, een paar km's van Cairns, dat grenst aan het strand. Weer maar eens, gaf dat me een Lostgevoel, geweldig dus. Daar hebben we ook vele wandelingen gedaan, maar vooral gerelaxed. Het verhaal van de plaatsnaam is toch ook een beetje de moeite waard. Tribulation, wat ellende betekent, verwijst naar de miserie die Captain Cook (de zogenaamde "ontdekker" van Australië) had toen hij daar wilde aanmeren. De rif zat namelijk fameus in de weg voor zijne boot.

Het spijtige van heel deze trip is dat je overal bordjes zag staan dat je niet mocht zwemmen want het was een habitatgebied van krokodillen, maar ik heb gene enkele croc gezien... Maaaaar moeste ze nu tegen mij zeggen, vuile Belg, ge moet hier ons schoon land verlaten en terug naar uw vuil land gaan. Ik zou het niet zooo heel erg vinden, want ik heb gezien wak moest zien (uiteraard ben ik hier nog altijd maar al te graag, tis maar hypothetisch).

Voor zover onze trip. Spijtig genoeg geen door-haai-versloden-verhalen, of croc-attacks, geen bijna dood ervaringen met kwallen, we hebben de wilde natuur van Australië feilloos overleeft.
En de foto's komen weldra, want meneer heeft blijkbaar wel zijn kabeltje bij (ge kunt al eens met u ogen rollen).

And remember, no worries

Take care en till next time!

After six days in the desert fun

2008-04-28T08:53:00.003+10:00

En we zijn terug! Tijd voor de spannendste verhalen op mijn blog tot nu toe, uhuhum... Zoveel te vertellen, geen idee waar ik moet beginnen. Dus voor de vergeetachtigen, ik ben juist terug in Sydney na een trip met paapaa door het Australische land. Het is een 12-daagse trip geworden. En één Australische uitspraak was meer dan vertegenwoordigd tijdens onze reis, namelijk "no worries". De volgende dagen gaan we Sydney en omstreken nog wat verkennen en dan keert de paapaa weer huiswaarts (ma ikke nog ni ze).

Oké, dag 1 hebben de vlieger richting Alice Springs genomen, een "stadje" (hier noemen ze een dorp met 5 straten blijkbaar een stadje) in het midden van Austalië en dus in den outback. Daar hadden we onze ne goeie 4WD (voor de autodummies: een auto met 4 wielaandrijving, het lijkt een beetje op ne jeep) afgehaald en hebben we die dag Alice Springs wat verkent. Op zich was er naar onze normen niet zoveel te zien, tenzij je er voor moest betalen (wildlife centers van ne scheet groot) maar we konden alvast de outbacksfeer wat proeven (dorre, rode grond, aboriginals, de laat maar varen sfeer).

Dag 2 reden we richting onze volgende stop Glen Helen, 130 km verder. Op dieje weg waren een hoop natuurlijke bezienswaardigheden zoals Standley Chasm, Simpson Gap, een aantal Gorges (niet dat jullie dat ook maar iets zegt) waar we uiteraard een stopje deden. Om de fotoliefhebbers te plezieren heb ik ongelooflijk veel foto's getrokken, maar ik ga jullie toch moeten teleurstellen. Tijdens "delete slechte fotos sessies" (dat heb je met digitale cameras) kwam ik tot de vaststelling dat zo'n foto juist niets zegt van wat je in feite hebt gezien. Het maakt van de prachtige omgeving, bergen, rivieren, kreken,... een stoem fotoke, want zo'n fotokes ziet ge genoeg in de boekskes, ma bon. Ik vond het alvast fascinerend om in het midden van een woestijn of alvast in een dorre landschap een kreek te zien die het mogelijk maakt om in het midden van de woestijn een groen, vruchtbaar plekje te laten ontstaan. Verder waren er ook "gaps" (kloof is de vertaling denk ik), waar we rond ook wat op de rotsen hebben geklomen, wat niet echt de bedoeling was en een tikkeltje gevaarlijk, maar de avonturier kwam nu eenmaal in ons boven, plus we hebben een prachtig uitzicht gehad. Daarbij komt dat de paapaa min of meer platte band had (we hadden zoveel gewandeld dat zijn wandelschoen het volledig, maar dan ook volledig had begeven).

's Avonds zijn we dan aangekomen in Glen Helen wat niet meer is dan een verblijf aan weer maar eens een kreek (de Glen Helen Gorge, voorspelbaar. Het is toch tamelijk fascinerend hoe die mensen daar in een verlaten maar dan ook verlaten gat toch leven kunnen brouwen (ze maken daar zelf elektriciteit met generatoren, water wordt er elke dag getransporteerd,...) Het was een gezellig ding om te verblijven en hebben ne ongelooflijke sterrenhemel gezien.

Hupsa volgende dag reden dan weer 300 km verder en hoe hebben gereden. We zijn via de Mereenie loop road gereden, ne weg waar 4WD is aanbevolen en dus gene asfalt te bespeuren is. Geweldig was het. Op deze weg kom je echt op 200 km geen mens tegen, alleen uitgemergeld wild vee en weer maar eens prachtige natuur. Het is toch een landschap waar je niet aan uit kan. Eerst zit je te rijden in een min of meer groen heuvelend landschap (enkele bomen met wat droog gras) waar je mijlenver voor je uit kan kijken en dan mss 10 km verder, zit je te rijden in een geel plat landschap en dan weer rood en plat. Ach ja. De weg waarop we reden was wel altijd rood, zoals de meeste mensen de outback kennen, waar we met onze car een goei grote stofwolk maakte als we voorbij cruisden. Onderweg zijn we nog een krater gaan bezoeken en wat andere natuurbezienswaardigheden, waar jullie weer maar eens geen idee van zullen hebben dus ik bespaar jullie de namen. De eindbestemming was Kings Canyon waar we hebben overnacht.

Dag 4 hebben we een goei wandeling (2,5 uur durende wandeling) gedaan in Kings Canyon, een groot ravijngebied met speciale formaties. Weer maar eens geen woorden voor, ik weet het het begint afgezaagd te worden mijn fascinaties, maar ook hier kan ik in de Australische natuur niet vatten. Ik denk dat ik geologie ga studeren... Soit. Fysiek was het ook een tamelijk beproeving want je moest een 100 m steeks omhoog klauteren, maar als avonturiers konden we dat nog goed aan (zeker tegenover die andere koek, to be continued), zelfs met gewone vrijetijdssloefkes. Na het gewandel en "gewhaaw" zijn we weer vertrokken voor een 300 km lange tocht in de 4WD, richting de one and only Uluru, de wereldsgrootste monoliet! (heb ik me laten wijsmaken). Eens aangekomen, hebben we genoten van een prachtige zonsondergang, was zeker de moeite waard.

De dag erna hebben dan de tocht gedaan rond de Uluru, een tocht van 9 km (jaja we hebben wa km's afgewandeld). En daar kregen we (voor de laatste keer) weer maar steeds vragen over hoe dat zo'n ding in het midden van een vlakte is ontstaan en blabla, maar we kregen ook heel veel vragen over het aboriginal leven. Zo stonden er veel plakaatjes van do not enter, do not photographe, this is a spiritual place. Waarom de ene plek op de Uluru speciaal was en de andere niet, alleen ne aboriginal zal het weten (en de rondleidende gidsen,...) ma bon. Dan zijn we ook een bezoekje gaan geven aan het Aboriginal Culture Centre, maar daar zijn onze vragen niet echt beantwoord, we kregen er zelfs nog meer vragen. En ne digiridoo is schandalig duur (naar mijn normen). Hup terug in de auto en we reden richting de Olgas, zo wat het zusje of het broertje van de Uluru. Het is ook een gesteente dat plots uit het landschap schiet, het ziet er alleen wat anders uit en is ook iets groter. We zijn de dag geëindigd met een "scenic flight" (dus vliegen met een klein vliegtuigske) boven de Uluru en de Olgas. Ik moet toegeven, het was ook moeite waard, want zo ziet het landschap er een pak anders uit dan dat je het vanop de grond ziet.

Maandag, onze laatste dag in de outback, want in de namiddag vertrokken we richting het meer tropische Cairns (in het Noorden van Queensland aan de kust). Voor we vertrokken hebben we nog een "klein effortje" gedaan en hebben we de Uluru beklomen. Iets was niet zo respectvol is tegenover de aboriginals, want ze vragen het niet te doen, maar als je de horde toeristen zag die het wel deden, kon je het niet weerstaan om de monoliet te beklimmen. Naïef als ik ben, dacht ik, dat de beklimming maar een half uurtje in beslag ging nemen, het begin zal wel wat zwaar zijn, maar het zal niet veel zwaarder zijn dan in Kings Canyon. Man wat was ik onbevangen. Ik starte mijn beklimming met de motivatie een prachtig zicht te hebben boven, wanneer ik 50m verder was, was mijn motivatie gewoon de top bereiken. Het was echt doodgaan. Het is steek maar dan ook steek omhoog, geen trap of niets, enkel een wankelig relingske om u vast te houden. En het steekse bleef maar duren, 350 m steeks omhoog is toch langer dan ik dacht. Maar we zijn er geraakt. En toegegeven, het zicht deed me niet zoveel meer, maar het was toch mooi.

Voor zover mijn outback avontuur. Ik zal nog even resumeren. Het is ongelooflijk leuk om op vakantie te gaan waar geen kat is, waar ongelooflijke natuur is. Ik ga nog veel moeten opzoeken op Wikipedia over de geologie hier en de aboriginal curltuur. Ik heb kangoeroes (vooral dode langs de weg), walibies, dingo's, reptielen, arends, wilde koeien, wilde paarden, kamelen, grappige insecten gezien. Dus ge gaat mij niet meer horen klagen over het feit dat ik nog geen Australisch dier heb gezien. Off road driving met ne 4WD is ook heel leuk. En we hebben ongelooflijk veel gewandeld.

Het verslag van Cairns zal voor een volgend bericht zijn. Ik zal het niet te vermoeiend maken voor jullie (en voor mezelf). En de foto's, wel daar is nog een klein technisch probleem mee, want de paapaa is de kabel vergeten... dus ik kan ze niet op mijn computer zetten.

No worries mate!

See you soon

Great Aussi Slang

2008-04-08T19:54:00.002+10:00

Hellow sheilahs and blokes!

Het is weer eens rapportagetijd. Eerst wil ik mij al even excuseren voor diegene die enkel geïnteresseerd zijn in foto’s. Ik ga jullie een tijdje moeten teleurstellen, want mijn fototoestel is zo een beetje onder het stof geraakt. Met andere woorden, ik heb mijne kodak de laatste weken, niet meer gebruikt. Waarom? Simpelweg vergeten, en ook, ik heb nog steeds een fotoketrekafkeer… Maar op een dag zal ik jullie verrassen, beloofd!

En het slechte weer is weer gearriveerd. Ik ben de Australische temperaturen gewoon, dus tegenwoordig bevries ik al vanaf 15 graden… De regen maakt het er allemaal niet beter op maar bon. Ach volgende week zit ik in het hart van Australië te puffen onder de zon en 31°, dus voor mij gene stress. Verder voor de geïnteresseerde, jullie zijn overgeschakeld naar zomeruur, wij hebben “daylight saving” stopgezet, gevolg het uurverschil tussen België en Australië is nog maar +8 uur, ipv +10uur, vreemd genoeg.

Anyway, vorige keer stond “natuur” centraal, deze keer stond “gastronomie” de voorbije weken centraal. Mannekes mannekes, ik ben meer ne aziaat geworden dan ne Australiër, hoewel. Sushi, Indisch, echte Chinees (niet zoals de meeneemchinees da wij kennen), ik heb het allemaal gegeten, btw Koreaans heb ik hier ook een paar paar weken terug geproefd. Twee dingen zijn zeker, met stokskes eten is niet gemakkelijk en Aziaten houden van pikant pikant, chili à volonté! En tot mijn grote verbazing heb ik het “spicy food” leren eten en ergens begin ik het nog lekker te vinden ook! Maar het is nog niet zo ver gekomen dat ik mijn rug keer tegen het Belgische culinaire.

Het is wel zo, dat ne echte Australiër (heb ik me weer laten wijsmaken) wel degelijk veel Aziatisch eet, dus ik ben nog steeds goed op weg om een goede Australiër te worden. En dan is er nog iets anders dat ik heb gegeten, tot grote afschuw van mijn flatgenoot, btw niet voor gevoelige lezers. Wel, ik was in de grote winkel inkopen aan het doen (en niet verloren aan het lopen) en baf daar in de koelafdeling zag ik kangoeroevlees liggen. Dus ik dacht, wel stel dat ik in de volgende maanden toch maar gene kangoeroe te zien krijg, dan moet ik op z’n minst toch ene gegeten hebben . En voilà, ik had mezelf kangoeroe klaargemaakt, en het was damn good tot nog grotere walging van mijn flatgenoot (en waarschijnlijk andere)…

Verder ben ik weer naar de Central Coast geweest, daar heb ik een prachtig beach gezien. Daar zijn de stranden al ongelooflijk en dan moeten dat dat nog niet eens de mooiste stranden van Australië zijn, ma soit. Ik ben ook in Chatswood geweest, een stadje nabij Sydney en too big en crowded for me. Daar heb ik de sushi gegeten, btw een sushibar is echt grappig, zo met een ronddraaiend ding waar ge gewoon uw eten kunt afpakken. Rightow.

Anyhow, ik ga jullie niet meer lastigvallen met culinaire verhalen. Volgende keer zal het misschien wat spannender zijn. Ik ga in ieder geval lange tijd offline zijn, want over wel geteld 8 dagen ben ik foetsie, uluru, kings canyon, MacDonnel National Park, nice weather en hopelijk kangoeroe's en krokodillen, here I come and voor 2 dikke weken! Bonzer!

Cheerio!

PS Ik leer jullie alvast een beetje Aussi slang zodat jullie mij kunnen verstaan als ik terug kom:

Mond: a cake hole
Tanden: choppers
Hond: a dish licker
Man: a bloke
Vrouw: a sheila
W.C: a dunny
Bikini: a cossie
Willy nilly: doet er nie toe, zo en zo, whatever
Sigaret: a fag
Kilometer: a K
het koud hebben: freezing your tits off (voor de vrouwen, voor de mannen weet ik het niet, maar je kan zelf wel iets verzinnen,...)

De paaseieren zijn hier niet zo lekker...

2008-03-27T19:56:00.001+11:00

G’daaaay people!

Vorig weekend heb ik alvast mijn niet zo boeiende weekend ervoor gecompenseerd! Waar moet ik beginnen? Vrijdag, mijn eerste dag vrijaf, ben ik uiteraard begonnen met eerst eens goed uit te slapen, dat is namelijk belangrijk in het leven. Willy nilly, was het het regenachtige dag, maar mijn gemoed bleef ongetemperd aangezien ik daarop was voorbereid. Anyhow, ‘s avonds ben ik, vergezeld met inback Luke (iemand die ik hier heb leren kennen en zo toevallig Luke heet), weer naar een Belgian Beer Café geweest. Deze keer wel naar een ander, maar gelijkaardig café als vorige keer en daar……. heb ik toch wel mosselen gegeten zeker! Hoe geweldig was dat! En met weer een Kriek erbij, smaakte me het meer dan genoegen. En daar bovenop kon ik als Belg, de Australiër fascineren met hoe ik mijn mosselen at (zo met een lege schelp de mossel er uitvissen, jullie weten wel? Jullie zijn toch echte Belgen, juist?).

De dag erna moest ik het rijkelijk diner dan van mijn lichaam afschudden en ben ik mee met Jill (de flatgenote voor de vergeetachtigen) naar de gym (in jullie taal fitness) geweest… Ja ik verschiet er zelf ook van ma bon. Het was gratis en ik ontdekte daar de fancy wereld van de gym. Fietsen tot je er bij neervalt met je persoonlijk TV’ke voor je neus waar je elke Australische programmapost die er bestaat op kon kiezen. In ieder geval, ik heb goed wat stoom afgelaten en de dag erna was in niet stijf, dus beter kan ik me het niet inbeelden. Lang leve het gezonde leven… Na de gym was de dag half gepasseerd en het weer was allesbehalve gebeterd. Mijn optimisme ging zienderogen achteruit. Beste manier om dat tegen te gaan? Shoppe shoppe shoppe… Niet dat voor jullie interessant is, maar hier hebben ze dus voor ene dag (juist de dag dat ik van plan was te gaan shoppen, whaaaw!) supersolden omdat het Pasen is! Ik zie de logica ook niet maar soit.

Mijn gloriemoment van die dag was toch eigenlijk meer ’s avonds want ik heb een vlucht geboekt naar de Uluru (HET bergicoon van Australië in het midden van den Outback voor de cultuurbarbaren) Jiiihaa! Over ongeveer 2 weken, komt papa Vervloet naar hier en dan gaan we een 18-daagse toertje doen rond Australië!Eindelijk dan vakantie, tof tof tof. Naast de Uluru staat ook nog de Great Barrier Reef omgeving op het programma en de ruwe natuur rond Sydney! Allé als alles meevalt want momenteel is het aan de Great Barrier Reef nog slechter weer dan hier (ligt hier een paar duizend kilometer hier vandaan). Dus wish me (us) luck!

Paaszondag is ook heel leuk begonnen, want we hebben paaseieren geraapt! Jill en ik hebben voor elkaar paaseieren zitten verstoppen en zo kon ieder om de buurt paaseieren zoeken, fun! Ja ik herbeleef mijn jeugd hier volledig opnieuw… Anyway een paar uur later vertrokken we richting,… wel 1 of andere Aboriginal genaamd dorpje, een uur en een kwartier met de auto hiervandaan, om met een paar van Jill’s vrienden een overnachting in the countryside of Australia te doen. Het was voor mij alvast weer maar eens een blind date en daar ben ik ondertussen als fameus in getraind. En hoe dichter we kwamen bij onze bestemming hoe minder ik mijn mond kon toe doen (en de meesten onder jullie weten hoe “goed” ik daar in ben). Mannekes hoe schoon was het daar in de omgeving. En dan, eens aangekomen in “the farm” kon ik mijn mond helemaal niet meer toe doen. Een domein van 40 are, een super super groot huis, supermooie natuur, ik begaf me precies in een Spa-resort. I felt like Queen of the World… Daar hebben ook nog lekker gegeten, zo wat een girlsnight gehouden. Het was echt heel leuk en gezellig, vooral heel relaxerend. Verder heb ik ook een kaartspel, genaamd Shithead, leren spelen. Ik ben gelukkig nooit geëindigd als de “Shithead”. Voor de geïnteresseerden, speelregels geef ik op aanvraag.

Maandag, mijn tweede dag vrijaf, hip hoi, heb ik dan weer maar eens goed uitgeslapen in mijn countrifiede omgeving en nog wat zitten nagenieten van het ongelooflijke uitzicht (I know ik val in herhaling). Nadat we onze biezen hadden gepakt en terug richting homewards reden, hebben nog even een tussenstop gemaakt bij de lovely Australians one’s (lees helemaal terug). Ze hadden juist een nieuwe hond, Honey genaamd. Schattig en speels ding en vooral, ze is de nieuwe bewoonster op mijn stageplaats! Heeft er iemand van jullie een hond op zijn stageplaats of werk, I don’t think so… Ze fleurt alvast mijn stageplaatsomgeving nog een beetje meer op, whohow!

Okay, ik ben het hier precies wat te lang aan het rekken. Ondanks mijn fantastisch weekend, ben ik niet op the beach geraakt… Maar ik heb het overleefd… juist… Genoeg genoeg, ik moet hier wat minder typen en wat meer aan mijn scriptie. Dat is pas dolle pret…,maar vooral willy nilly!

Anyway mates, see you next time! Cheers

I'm blue dabedie dabeda

2008-03-22T19:13:00.010+11:00

Mijn eerste indruk van de Blue Mountains...

En mijn tweede indruk 2 uur later, en wat denken jullie? Zien jullie een blauwe schijn?

Nog meer "scenic views"

Tralali tralala, ik was in het regenwoud

Werelds stijlste treinspoor, en ik heb er opgezeten (in een treintje weliswaar)! Best akelig, hoor.

PS denk niet dat de rit gratis is als je onderaan de trein instapt. Eens boven aangekomen kan je payeren... Het was voor mij alvast een teleurstelling dat onwetend te moeten ontdekken.

Dit is blijkbaar de wereld befaamde "3 sisters" in de Blue Mountains, kan je het zien? 1, 2 3? Niet zo moeilijk he.

Bush bush en nog eens bush

Lekker adventurous tijdens het bushbashen! (we waren niet helemaal alleen op de wereld, want zo heel toevallig kwamen we 2 tortelduifjes die zo vriendelijk waren om een foto van ons te trekken! Ze waren wel net iets sportiever dan ons...)

En nog even aan het genieten van mijn lamington, jam jam! (lees terug voor diegene die niet kunne volgen)

Bushbashing

2008-03-17T17:53:00.000+11:00

Hey hey,

De voorbije weken stond het thema "natuur" hier centraal tijdens mijn verblijf. Ik ben namelijk de Blue Mountains gaan verkennen. Niet dat iemand zal weten wat er iets of wa speciaal zou kunnen zijn aan de Blue Mountains, maar ik zal het dan even melden. De Blue Mountains is een redelijk groot gebied van regenwoud dat zo goed als alleen uit verschillende soorten Eucalyptusbomen bestaat en de Eucalyptus scheidt blijkbaar een stof af ofzoiets en dat zorgt ervoor dat er boven de bomen een blauwe schijn hangt. Dat hebben ze mij althans wijsgemaakt, ik geloof er niet zoveel van, want Australië staat namelijk vol Eucalyptusbomen, dus dan zou alles blauw moeten zijn, ma bon. Het duurde vrijwel een uur voor ik iets kon zien van deze magische bergen want toen we aan de blauwe bergen aankwamen, konden we enkel wit zien. Ja dikke mist hing er, maar die is dan uiteindelijk toch weggetrokken. Ik voelde me tijdens de wandeling zo vrij als een vogel, want wie had dat gedacht dat ik ooit in regenwoud zou wandelen! Ma bon de wandeling werd dan een beetje abrupt beëindigd omdat de Amerikaanse die honger had en naar de Mc Donalds wou (voorspelbaar?).

Alsof dat nog niet genoeg natuur is, ben ik vorige week ook gaan bushbashen, zoals mijn dierbare flatgenote dat graag noemt. Simpel gezegd is het niet meer dan een bushwalk. Het is iets tussen een simpele boswandeling in de Ardennen en een wandeling in Oostenrijkse bergen. Avontuurlijk, iets of wat vermoeiend, maar vooral prachtig. Bovendien lijkt het ook dat je alleen op de wereld bent! Alleen bomen en kookaburra's en veel te spinnen die je vergezellen.

Verder heb ik weer dikke pret gehad op het werk want het was vorige maandag Sint Patricksday, met andere woorden another dress-up! Met een typische schoolmeisjesoutfit (groene half wapperende plooirok en een groen debardeureke), heb ik dan heel de dag rondgehuppeld en ik heb zeker duizend complimenten gekregen van hoe prachtig en schattig er wel niet uitzag. Het was alvast fijn me nog eens een kind van 8 jaar te voelen! Op straat in the city vieren ze hier blijkbaar ook Sint Patricksday. En hoe: jonge mensen die zich met groen bekladen en rare kleren aandoen om zo mensen op straat lastig te vallen. Ach ja er moet toch iets entertainment zijn opt straat.

Vorig weekend was trouwens maar pauver. Ik met mijn goede voornemens altijd. Mijn voornemen was 1 dag iets doen voor t’school en tralala en dan mezelf een dag trakteren op het strand. So good so far, ne dag voor t’school gewerkt. Ik sta zondagmorgen op, overal wolken… Mijn logica is dan, ik wil niet op het strand liggen met wolken boven m’n hoofd, dus ik ga gewoon naar the city (Sydney dus). Eens aangekomen in the city, knalblauwe hemel, geen wit plushke te bespeuren. Als iemand me op dat moment wou doodschieten, hij mocht. Dus heb ik maar wat als een toerist rond gedommeld in the city. En toen ik mijn lekkere Copenhagencrème aan het opsmullen was, ontdek ik toch wel dat ik al een half uur aan het staren was naar het museum of contempary arts en dat de inkom toch wel gratis is zeker. Dan heb ik maar de kunstkenner uitgehangen. Voor de mensen die decoratietips nodig hebben: pakt een lege bus wc-eend of Silan of oude Tupperwarepotten, steekt er een lamp in en ge hebt de nieuwste kunstvorm in uw huis staan.

Ondanks ik me in de rijke natuur heb begeven, blijft het cijfer van hoeveel kangoeroe's ik heb gezien een dikke nul, net zoals dat van de koala's en god weet welke Australische dieren ik nog moet zien. Mijn Australische "slang" moet ik nog serieus bijschaven, maar het wordt behoorlijk moeilijk aangezien één van de oudjes graag m'n Frans wilt opfrissen en nog een ander oudje sprak me aan om Maleisisch te leren... Mannekes, ik kom tientalig terug.

Voor de rest is er mij enkel een lang weekend in het vooruitzicht, geen paasvakantie zoals vele onder jullie Belgen. Hier hebben ze zowel op vrijdag als maandag ne officiële feestdag, dus 4 dagen no work! Het is alvast een goede troost voor mij. Plannen zijn er nog niet gemaakt, maar het strand zal er deze keer toch wel tussen zitten...Hopelijk...

G'bye mates and see you later alligator!

Ps Foto's volgen wrs veel later...

It's fun to stay at the Y-M-C-A8

2008-03-07T20:01:00.000+11:00

AT THE MARDI GRAS

Men in pants dancing really fanciable, whow!

Kijk heel goed naar de kostummekes...
Pluimen, pluimen en nog eens pluimen, dolle pret!

Toch nog crazy people op een saaie bowlingbaan!

Er is blijkbaar ergens een techniek om de bal juist gooien, maar god weet welke dat is...

Op stap met mijn 20 grootmoeders!

Morgenstond met goud in de mond! Mijn ochtenduitzicht! (En nee het neemt mijn ochtendhumeur niet weg)

Quiz: uit welke animatiefilm komt dit fragment? Tip: mine, mine mine!

De beruchte haaienrivier!! Whaaa

Nude is not rude!

2008-03-06T18:06:00.000+11:00

Hellow folks!

What’s the news today? Wel de eerste headline: ik ben verhuisd! Ik heb met spijt in het hart mijn geweldig gastgezin verlaten. Niet dat ze niet leuk waren, maar ik had een aanbod gekregen om bij iemand in te trekken in haar flat in Hornsby zelf wat dichter is bij alle pret en avontuur! (Daarvoor woonde ik in Hornsby Heights ongeveer 7 km van alle pret en ik moest daarvoor altijd een bloody bus pakken die daarbij ook nog niet eens veel rijdt en een pak teveel geld koste). Ik heb vooral een prachtig uitzicht als ik ‘s morgens opsta! En een veel te goei bed, want na mijn eerste nacht had ik me al overslapen… En als dat nog niet genoeg is, heb ik nog een geweldige flatgenote ook! Jill is haar naam. Dus dan zal ik ook maar ineens de details geven zeker (beter laat dan nooit) voor diegene die schrijfkriebels of dergelijke hebben… Vergeet niet, ik zit aan den andere kant van de wereld hé en ik kom 10 juni terug hé, snapte m'n punt?

Adres: Apartment 155
Pacific Highway 107
Hornsby 2077
Sydney NSW
Australie

Gsmnr 0061450043754

En dan het grote Mardi Gras-avontuur! Mannekes, hoe grappig was dat! Ik wist niet dat half naakte mannen en mannen met pluimen tussen hun billen nog beschaafd kunnen overkomen. Het was echt de moeite waard. Er waren prachtige wagens, mooie danspaskes, “kostuums”, veel kleur, muziek, maar vooral heel veel sfeer. En het krioelde er echt van het volk, jong, oud, middenleeftijd, ik denk dat half Australië daar zat, niet te doen. Voor zover mijn ervaring met een brokje Aussi-events.

Verder heb ik één van de typische Australische sporten gespeeld, ineens ook de meest saaie sport: loan bowling. Een combinatie van bowlen en petanque, want combinaties maken doen ze hier graag (ze spelen ook netball, wat een combinatie is van basketbal en handbal,...). Als ik bowling hoor, denk ik "jes wat agressie aflaten", dat was dus alles behalve het geval maar bon. Ik heb er toch een fles wijn mee gewonnen, dus dat was een redelijke troost.

Dan nog wat cultuurshocknews: een gevolg van de verhuis is, dat bibi zelf moet koken. Geen probleem dacht ik bij mezelf, tot ik in de supermarkt kwam. Structuur is er naar mijn normen niet, alles staat overal en in duizend verschillende soorten (je hebt niet 5 merken van bvb spaghettisaus, maar 20). Bovendien is een gewone supermarkt bijna zo groot als 2 voetbalvelden (als ik overdrijf, moet ik het goed doen). Verloren lopen en uren zoeken is een logisch gevolg… VRE-SE-LIJK. Maar bon, gelukkig, gelukkig, heb ik de klein maar fijne ALDI ontdekt! Ja ze hebben zelfs een ALDI in Australië, hoe geweldig is dat. Inkoopzorgen zijn dus voorlopig opgeborgen. Kookideeën zijn altijd welkom, want inspiratie is zoek.

Voor de rest is hier sinds 1 maart de herfst begonnen. Heel vreemd want er is geen enkel geel of roodgekleurd blaadje aan de bomen te bespeuren (wat wel logisch met een gemiddelde temperatuur van 25°, ma toch). Plus, ik heb de voorbije dage nog nooit zo lang goed weer gehad, maar we zullen maar weer niet teveel zeggen, ik geniet er alvast van!

Ik heb met de oudjes ook nog wat outings gedaan. Zo ben ik onder andere naar het Olympisch Park geweest. Zo al de stadions waar de Olympische Spelen in… 2000 als ik me niet vergis, hebben plaats gevonden. Behoorlijk imposant, maar imposant is hier dan ook een veelvoorkomend fenomeen (en weer camera vergeten...). Verder ook naar Brooklyn, Forestville waar er een rivier stroomt waar er blijkbaar haaien in zwemmen. Jep, dus ga niet zo maar zwemmen in de Australische rivieren, beste tip ooit!

En nog wat snufjes, ik word zot van al de advertisement op de tv, ik heb eindelijk eens een goed Australische delicatesse gegeten, een lamington, jamjam! Btw voor de mensen die oplettend zijn geweest, vegemite is hier een typisch broodsmeersel dat behoorlijk vies smaakt en ongelooflijk stinkt. Het is dan ook een zwart-bruin vies goedje gemaakt van planten.

Thank you for reading the news, my name is An and I’ll see next time on andekangoeroe.blogspot.com (smile).

En nog een foto-samenstelling

2008-02-26T00:55:00.000+11:00

Uitzicht op de ocean vanuit Watson Bay

Tropfest

The Rotact-people

Aha juist, dit gaan ni veel mensen kunnen nadoen. De Queen Victoria met de Harbour Bridge als achtergrond! Het is echt een enorm groot cruiseschip!

Whaaaa the beach, zon, water = paradise!

The Korean one, Amber en euhm ikke vanuit een.... ja slechte hoek getrokken?

The OOOOOpera House, zijaanzicht op de ferry

There's the beach!

2008-02-26T00:09:00.000+11:00

Haaaai,

Another update, tof tof. Ik zal u al melden dat ik nog nooit in mijn leven zo veel blind dates op zo'n korte tijd heb gedaan. De voorbij dagen heb ik dus gezellig sociaal gedaan en wat (jonge, belangrijk detail) mensen leren kennen. Twee weekends terug ben ik met een Koreaanse, Amber, naar het prachtige Watson Bay geweest (een klein baaike in Sydney, ach er zijn er zoveel). Amber heb ik leren kennen op mijn stage waar ze werkt als jobstudent. In Watson bay hebben we een schoon wandeling gemaakt door één of ander natuurpark, met een heeeeeeel schoon zicht op... een oceaan ofzo, god knows. En dan hebben nog doodgewone dingen gedaan zoals iets drinken en blablabla. Zondag, datzelfde weekend, had ik mijn eerste blind date, olé via via ben ik met mensen van de rotaract van Sydney in contact gekomen (vraagt me niet wat het is, het is een soort club waar mensen teveel doen voor het goede doel). Locatie, Tropfest, het grootste kortfilmfestival in Sydney, dus daar hebben we in open lucht wat grappige filmkes gezien tot het begon te regenen,.... (verrassing). Maar het was heel gezellig en aangenaam!

Tweede blinddate! Dinsdagavond ging ik naar een meeting van de lokale rotaract club hier (er was niemand van de lokale club aanwezig op het festival, vandaar weer een andere blind date). Hier heeft mijn kennis van Engels voor de eerste keer het laten afweten. "Meeting" kan je namelijk in verschillende betekenissen interpreteren, namelijk in bijvoorbeeld meeting als ontmoeten, dinges gezellig samen doen of meeting in de zin van vergaderen.... Jep ik zat midden in een vergadering waar ik de balle van snapte omdat die bloody australians veel te snel praten. Niet dat ik qua inhoud iets wou inbrengen, maar ja. Achteraf heb ik nog een paar gezellige babbels gehad, dus het was wel nice!

En dan de grootste triomf van vorige week: een heel weekend aan het strand met een gemiddelde temperatuur van 28 graden en zonder enig wolkje te bespeuren! Ooh het was echt zalig, mijn half verbrand lijf neem ik er maar al te graag bij. En dan de hevige golven, tof om in te zwemmen, alleen was de kans heel groot om een surfer tegen je hoofd te krijgen. En ja aan het shoppen kon ik ook weer niet weerstaan... echt moordend zo van die zomerse winkels naast het strand!

Voor de rest gaat hier alles goed zijn gang. De oudjes zijn nog steeds geweldig. Het weer is iets beter, dus hun humeur wordt er ook beter op (weer en goed eten zijn 2 dingen die fameus veel effect hebben op de gemoedstoestand van 80-jarigen). Maar we krijgen ze nog altijd geanimeerd dus dat is het belangrijkste! Nederlands leren aan Australiërs is ook een redelijk interessante opdracht, ze kunnen er niks van :D. So what's next? Nog een andere blind date. Dit weekend gaat de Mardi Gras door, een spectaculair gay and lesbian parade in Sydney. Blijkbaar iets waarvoor Sydney heel bekend is. Mensen komen van over heel de wereld om er naar toe te gaan. Voorzover mijn bronnen gaan, is het zelfs een familie-activiteit (iets wat in België niet meteen denkbaar is denk ik). Ach jullie horen nog wel van mij.

Cheers mate!

Vegemite stinks

2008-02-13T19:42:00.000+11:00

Heidohoow,

Hier zijn we weer. Na een week regen en een af en toe een dag of twee een droog hoofd, blijven we toch nog optimistisch voor beter weer! De zon schijnt namelijk op haar best vandaag, al zal ik maar niet te hard van den toren blazen... Anyway eerst een paar weetjes. Je zal het amper kunnen geloven, maar Ik, An Vervloet, ben hier een fameuze winkelverslaving aan het kweken! Ooh mannekes al die winkels met al die mooie zomerkleren, den H&M is er niets tegen... ik hoop dat mijn portemonnee het nog aankan als ik terug kom. Als tweede geraak ik maar niet gewoon aan het verkeer van de andere kant. Als voetganger ben ik al verscheidene keren bijna over hoop gereden, simpel weg omdat ik naar links keek ipv van rechts (want ze rijden in hier links weete wel, je moet het zelf maar eens uitdokteren als je voor een zebrapad staat). Plus een voetganger is hier ook geen zwakke weggebruiker en heeft geen voorrang! Mijn grootste cultuurshock tot nu toe dus daar is nog werk aan. En als laatste, tot mijn grootste verbazing, MILK INC. is hier gekend! Wie had dat gedacht dat onze Regi en ons Linda het tot helemaal over de "oceans" kunnen schoppen. Ik kan er nog niet van over maar bon.

Binnenkort krijgen jullie foto's te zien, van onder andere het Chinese nieuwjaar met de oudjes! Grappige bedoening was dat ze en morgen is het thema Tropical! Ze weten hier van geen ophouden denk ik. Verder komen er ook foto's van de Chinese parade in Sydney, was behoorlijk imposant, al kan ik geen imposante foto's trekken... Jullie moeten zelf maar zien.

Ik heb dus omwille van het slechte weer nog steeds geen beach bereikt... Frustraties groeien maar we houden ons sterk! Hoop doet leven ofzoiets. Ondanks dat ik die inheemse vegetatie nog niet heb ontdekt, heb ik wel al een aantal inheemse dieren gezien en neeeeeeee nog altijd geen kangoeroe's. Kaketoe's en andere papegaai-achtigen, reusachtige Goanna's (soort van hagedis, meer dan ne meter lang).

That's it for now, see you next time!

Cheers mates

Foto foto's!

2008-02-11T17:44:00.000+11:00

Een deel van de collega's

De geactiveerde oudjes!

Samen met m'n mentor op z'n Hawaïaans!
En uiteraard ook op z'n Chinees... Kung Hei Fat Choy!Mijn eerst ontmoeting met een Australisch dier: de possum!

Nog iets Australisch, ne kaketoe of ne kaketie ofzoiets

Het Chinese Nieuwjaar wordt gevierd met zeeeeer veel draken!
En dansende spleetogen!

Bambalabamba, teneur teneur teneur

2008-02-03T21:18:00.000+11:00

Hey beste vrienden,

het is nog eens tijd voor een update! Ik zal al melden, tis ffkes gedaan met het gestoef van het mooie weer, want de donkere wolken hangen hier fameus boven m'n hoofd... Voorspellingen zijn, traratatataaan, heel de week regen :-(. Heel ongewoon hier en met als gevolg dat je wrs op het nieuws zult horen dat er weer hevige overstromingen zijn in Australia. Voorlopig heb ik er zelf nog geen last van. Gelukkig heb ik bij de laatste dag zon (vorige zaterdag) er nog goed van geprofiteerd! Ik ben namelijk "de toerist" gaan uithangen in Sydney! Maar teneur teneur (Sara Vervliet schiet me alstublieft ni dood) ik was mijn kodak vergeten,... Gevolg geen foto's en ik kan nog eens terug gaan om foto's te nemen (niet dat dat zo'n ramp is). Anyway ik heb een mooi uitzicht gehad op het Opera House, tis toch een schoon ding ze, heb wat marktjes afgelopen, tralali tralala en.... ik heb ne goeie Belgische Kriek gedronken in the Belgium Bar! Van heimwee gesproken :d. Voor de rest niet noemenswaardig interessant voor jullie (wel voor mij natuurlijk :d).

Wat mijn stageplaats betreft, heb ik er geen beter ouderenhuis kunnen uitkiezen. Mannekes, ik heb me al goed geamuseerd met die oudjes. Je verstaat ze niet altijd, maar als je ze begrijpt, zijn ze toch altijd grappig. En donderdag mag ik mij als ne Chinees verkleden om het Chinees Nieuwjaar te vieren, baha! Dat wordt ook nog iets... Dus het zit hier snor. En als laatste nog even melden dat ik ondertussen ben verhuisd naar mijn feitelijke gastgezin! Spannend was het, maar ze zijn echt geweldig! Het zijn echt bbq'ers, hebben een zwembad, staan altijd toch mijn dienst, goed eten,... Beter kan je je niet inbeelden eigenlijk. Dus ja, once again foto's volgen later nog.

Again off the record, geen kangoeroe's, enigste inheems dier dat ik al heb gezien is een possum, ja heb al knappe Australiërs gezien en ik heb even een break genomen in het bruin worden :(!!

See you next time

Greetz

De eerste foto's!

2008-02-02T10:10:00.001+11:00

Zonsondergang by plane!

Mijn eerste Australische beeld buiten het station of een trein!

The lovely Australian one's: Ines, Jill and Tineke

Een uitzicht op het stuwmeer

Ready for some kajak?

Foto's van Manly Dam tijdens een outing met de oudjes

Een eerste reactie!

2008-01-28T12:50:00.000+11:00

Helleuw helleuw!
Een eerste bericht uit het verre Australia! Spannend spannend...

Na een geweldig afscheid van een geweldig uitwuifteam, moet ik toegeven, heb ik toch een paar traantjes moeten wegpinken. Maar niemand heeft dat gezien!, hehe. En dan het vliegtuig op. Ik zat spijtig genoeg niet naast een knappe bink die me voor 24 uur zou entertainen, maar naast een vrouw die liever las dan met mensen te praten. Dus heb ik maar gewoon geslapen en nog veel ook (de services op de vlucht waren wel bewonderingswaardig; dekentje, kussentje, gratis drankjes, filmkes,... nice nice).

Achteraf gezien was dat nodig want tijdens mijn eerste dag in Australia was er geen tijd om uit te slapen! Ik kwam `s morgens aan en kon al meteen de trein nemen richting Chittaway, 2 uur rijden. Het was gprachtig. Ik reed een deel door Sydney Central en een deel door Central Coast. Veel maar dan ook veel groen en met van die kleine gezellige huisjes er tussen, waren er te zien. Ik ga wrs nog veel zeggen dat het hier prachtig is, maar ik kan er dan ook geen andere woorden voor vinden!

Anyway eens aangekomen werd ik heel hartelijk ontvangen door mijn Australische kennissen, they`re lovely. Ze namen me al meteen mee voor een bbq bij vrienden! Daar we zijn eveneens gaan kajaken op iets als een stuwmeer, ik weet ni juist. Dus daar heb ik ook weer een aardig brokje landschap gezien. Het was echt heel leuk en gezellig. En zo heb ik een beetje feeling gekregen met de Australische cultuur en dialect!

Off the record, ik heb nog geen kangoeroe`s of aborignals gezien, heb al een beetje kleur. Ik heb nog niet veel knappe Australiers gezien (ik heb voornamelijk mannelijke spleetogen gezien). Het weer is hier echt g-e-w-e-l-d-i-g warm, dus bent maar jaloers en foto`s komen er weldra,... denk ik.

Hastalavista baby`s en tot het volgende bericht!

2008-01-16T10:54:00.000+11:00

Man man, voorbereidingen...

2008-01-16T10:45:00.000+11:00

Het is mij dan toch gelukt zo'ne onnozele blog te fabriceren. Het is niet mijn ding, maar het is de gemakkelijkste manier om jullie allemaal zo goed mogelijk op de hoogte houden. In mails sturen ben ik namelijk nog slechter.

Zoals velen onder jullie wel zullen verwachten, ben ik dus bezig met de voorbereidingen voor "the big day", 25 januari want dan ben ik weg with the airplane. Ik ben echt panisch dat ik van die prullendingen ga vergeten. Dingen die wel prul zijn, maar waar je bij momentent wel hard op kan vloeken als je ze niet bij hebt (nagelknipper, woordenboek, zo van die dingen). Niet dat het van levensbelang is, maar ik vloek niet graag... Dus ik sta altijd open voor suggesties.

Tot hoors, ergens in begin februari ofzo!