Bollywood met een dikke B

Heeeelllleuw sheilas and blokes,

For the last time … Auw auw… Anyway, hier ben ik dan, fris, monter en vooral scriptievrij! Na 2 weekends zo goed als volledig isolement en bijna geen sociaal leven buiten mijn flatgenoten, ben ik met resultaat als een prachtige vlinder uit mijn cocon ontpopt. Mijn scriptie is namelijk volledig afgeraakt! Finito! Er is toch wel iets bijzonders uit die scriptie voort gekomen…. Verhaal: tijdens een gesprek met mijn bewonderenswaardige mentor, maakte hij mij angstig met de aankondiging dat hij 2 opmerkingen had ivm mijn scriptie, 1 goede en 1 slechte (ik hield mijn hart al vast want tis ne mister kritiek). Eén: de scriptie is interessant, haalde ik even adem, maar het slechte ding was…. sommige stukken leken geschreven te zijn door ne anderstalige…… Mmmh zei ik dan. Dus voor de dummies, ik zit tegenwoordig in mijn dagelijkse taal meer vertalingen van het Engels naar het Nederlands te maken dan omgekeerd, ma soit. Ik ga nog integratieproblemen krijgen als ik terug naar België kom.

Wat is de voorbije weken nog gebeurd? Een emotioneel afscheid van mijn Australische flatgenote… Man, ik heb mijn gevoelige kant hier ontdekt in Australië. Een logisch gevolg is dan dat ik heb kennis gemaakt met mijn nieuwe flatgenoten, een Nepalese van op de stageplaats samen met haar zus. Geweldig vriendelijke en gezellige meisjes, alleen Bollywoodfans…. Na mijn Aziatische ervaringen met het eten, moest de Aziatische filmcultuur er dan toch ook bij komen, en met niet al te veel enthousiasme onthaald. Ik sta graag open voor nieuwe culturen, maar Bollywood kan ik toch niet aan hoor, toch niet 20 op 24 uur. Bollywood voor de dummies weeral, is het Indische Hollywood = films met hoofdzakelijk Indisch gezang, dat bij lang luisteren echt pijn doet aan de oren want ze zingen met van die ultrasonischhoge stemmen, en Indisch gedans. Ik moet toch altijd enige moeite doen om mijn lach in te houden tijdens het zien van die dans, maar bon ik wen er aan en de kostuums fascineren mij wel op een manier.

Verder beginnen de oudjes hier een beetje angstvallig te worden voor mijn vertrek. Ik moet elke dag minstens 20 keer de vraag beantwoorden wanneer ik ga vertrekken, waarvan al 5 keer aan eenzelfde persoon. Toegegeven, mijn laatste dag daar zal niet al te gemakkelijk zijn, zeker niet nu ik mijn gevoelige kant heb ontdekt! Ik probeer er dan ook niet teveel aan te denken, maar met 20 keer dezelfde vraag is dat niet zo makkelijk! Mijn collega’s hebben eveneens mijn outfit voor deze vrijdag gepresenteerd, het is namelijk ‘fairytale theme day’. Het wordt weer een lacher… Ook nog iets grappig, ik heb hier bij de oudjes ook aan educatie mogen doen, namelijk de oudjes leren spelen met een wii, hip hoi! Hoe grappig is dat! Want, beste mensen, ‘a wii’ heeft hier ook een andere betekenis, al schrijf je het anders, je spreekt het op dezelfde manier uit. “A wee” betekent hier namelijk ‘een plasje doen’. Dus je kan je al voorstellen wat voor een gezicht de ouderen trokken, toen ik zei “today I’m going to teach you how to use a wii”. Het was een niet al te begrijpende blik. Voor de rest is er niets noemenswaardig voor op deze blog gebeurd. Ik verveel jullie niet graag.

Wat staat er nog op de agenda? Met de geweldige afloop van mijn scriptie mag ik me uiteraard belonen met een dagje shoppen, al wordt het moeilijk want het is hier allemaal wintercollectie en het zou een beetje belachelijk zijn met winterkleren thuis te komen in de zomer, ma soit. Ik moet ook nog souvenirs zoeken voor een aantal opdringerige onder jullie :D . Verder nog een uitgebreid bezoek aan Sydney city. Daar moeten we toch ook persoonlijk afscheid gaan nemen. En ja verder nog afscheid nemen van al die Australiërs hier, goeie banden smeden zodak gemakkelijk kan terugkomen :D. Mijn voorlaatste avond staat er nog een dikke party op het programma, de dikste tot nu toe! Ik kijk er al naar uit.


En de terugkomst naar België dan… het is me wat. Van de ene kant weet ik dat ik over 2 weken terug in een omgeving zit waar het beter weer is, waar de mensen mij niet verstaan, waar de auto’s aan de verkeerde kant rijden,… maar van de andere kant moet het besef nog komen. Tis hier te tof. En oké, ik wil iedereen wel graag terugzien, maar kunnen jullie niet allemaal komen wonen in Australië? Het is daar echt leuk hoor! Anyway wat ga ik blij zijn terug te zien:

- mijne felbegeerde oude auto
- frietjes
- Danone! (de yoghurt is hier echt spoef)
- okay, jullie… :)
- paprika chips
- tv zonder teveel reclame
- mijn allerliefste speelclubbers en uiteraard ook de medeleiding!


Wat ga ik hier ongelooflijk hard missen:

- de no worries
- de vriendelijke mensen met hun g’day and how ‘re ya
- het geweldige Ozzie-taaltje
- de radiozenders met prachtige klassiekers waarvan ik ze vergeten was dat ze nog bestonden
- de oudjes!
- lamingtons en allerhande gebakken
- de lovely australian ones
- de geweldige groene ochtendwandelingen
- goeie chinees
- de winkels…
- de parelwitte stranden, het groen en nog eens het groen en nog eens het groen!Blauwe lucht, blauwe zee,…
- de kangoeroes…

Voor zover mijn heimwee in de toekomst. Nu, is het moment dat ik mijn blog ga afsluiten. De verhalen van mijn planning zullen voor in België zijn. Mijn avontuur samengevat: het was ongelooflijk geweldig! ik heb nog meer ongelooflijk veel geleerd! Australië is echt een onvoorstelbaar land en ik ga zeker nog eens terugkomen! (ps ik ga toch één iemand van jullie Aussi-slang leren zodat ik dat kan onderhouden, het is gewoon te grappig… kandidaten?)

Cheerio mates!! And within 2 weeks! Rightoh!


Ps ik zal ook nog eens een efforeke doen om foto's te trekken,...

Van relaxen naar stressen, olééé

G’day mates!

En weer heb ik duizenden dingen te vertellen want eigenlijk sta ik nog wat achter met mijn verhalen voor de rondreis. Dus…Voor ik was vertrokken op de “big trip”, heb ik nog een aantal andere zaken uitgestoken. Ik kan me niet meer herinneringen of ik er al iets van heb gemeld, maar een week voor mijn vertrek stond er weer een themadag voor de deur bij de oudjes (hip hoi), namelijk “Pink day”! (vraag me niet welke betekenis er achter zit). Anyway, die dag is dus het ondenkbare gebeurd. De dag voor deze wonderlijke dag, vroeg ik aan mijn dierbaarste flatgenote of zij toevallig niks roos had liggen (mijn klerenkast is namelijk volledig anti-roos). En ge raadt nooit met wat ze tevoorschijn kwam,… een knalroos, barbie-achtige galakleed. Blijkbaar een restant van haar eindejaarsbal. Het ondenkbare is dus dat ik heel de dag in dat roos, popachtig ding heb rondgelopen. Daarbovenop was mijne “omtrek” niet groot genoeg en heb ik die moeten opvullen met een koppel squeezeballen. Het zicht was zeker een miljoen waard.

Verder heb ik ook, voor de reis, nog wat “naturspecies” ontdekt. De dag na de paapaa was aangekomen (hij had trouwens 9uur vertraging, hoe verschrikkelijk is dat), gingen we al meteen op verkenning naar Australische dieren door naar het “Reptiele Park” te gaan. In één haverklap had ik zo’n 10% van alle Australian animals gezien. (daarvoor had ik nog niet eens 1% gezien). Van blauwtong hagedis, tot de hypergiftige roodrug (een spin), slangen, krokodil, alligators, platypussen (of vogelbekdier voor de dummies), koala’s, wombats en…. kangoeroes kangoeroes, kangoeroes! Ik heb zelfs een kleintje kunnen voelen in de buidel (het is wel een vies zicht, want ik zit dan met mijn hand in.., ja de buik). Maar kunt ge da nu geloven? Ik had meer dan 2 maand moeten wachten om nog maar ne kangoeroe te zien en meneer Vervloet is er ene dag en hij ziet zo maar even 10% van de hele dierenpopulatie!

En dan spoelen we weer even verder naar “na de trip”, want dan hadden we nog 4,5 dagen Sydney voor de boeg. Eigenlijk heb ik 2 dagen thuisgebleven terwijl meneer Sydney exploreerde, ik zit namelijk met wat scriptiestress, don’t bother. Dus meer verslag over Manly, Opera House, Darling Harbour, Paddy’s Market, etc. moet je maar aan hem vragen. Anyway, de dag na die 2 dagen en na een beetje wegstress (hier zijn er veel tolwegen, maar een bloody kotteke om te betalen kennen ze hier niet, dus moet ge het zelf maar regelen door te telefoneren en dan krijgt ge ne “goof”= idioot aan den telefoon) zijn we (in mijn geval weeral) in de Blue Mountains aangekomen. En na reeds duizenden hectaren van regenwoud te hebben gezien, is eerlijk gezegd, de Blue Mountains niet zoooooo speciaal meer, al blijft het een prachtig gebied.

De dag erna zijn we, speciaal voor de fans (dus ook voor mij hihi), naar Palm Beach geweest! Jep the one and only Home and Away beach. Ik zal de fans toch wat moeten teleurstellen want ze filmen daar enkel de beachscènes, die vaak niet langer duren dan 20 seconden. Anyway, voor een klein moment dacht ik de chance van mijn leven te hebben, want we zagen in de verte dat iets of iemand opnames zaten te maken op het strand. Dus wij als toeristen er op af. Na lang gegaap, gepiep en vreemde blikken, hadden we door dat het alvast niet om Home and Away opnames ging. We hebben behoorlijk strijk gelegen want het ging om een belachelijk reclamespotje voor chips ofzoiets. En ik kan u garanderen, het script was niet van hoogstaand niveau, maar ze hebben er toch verdomd lang aan gezeten.

Daarna hebben nog een andere beach verkend, namelijk Whale Beach. Het was echt prachtig, ook weer geen kat te zien (kan al eens gebeuren in het midden van de week om 1uur ’s middags) buiten een aantal surfboarders. De golven waren heerlijk wild en je kon langs de zijkant op rotsen klimmen zodat je lekker dicht bij de wilde golven kon komen (en klimmen doe ik toch zo graag!). En uiteraard zijn de golven niet te voorspellen en kunnen ze je in één seconde helemaal nat maken zonder dat je het nog maar hebt zien aankomen, vraagt maar aan meneer Vervloet!En dan de vrijdag van die week, is hij terug naar het stressvolle België gevlogen.

We (ik dus) zijn dan het weekend rustig begonnen tot zaterdag want er was een feestje bij iemands thuis, een afscheidsfeest en housewarming party tegelijk. Anyway, eten en drank ging er die avond triomfantelijk en snel door. Australiers zijn drinkers, maar aangezien het fluttekesbier is, zijn het nogal deftige dronkenmannen en -vrouwen. De wijn daarentegen, zo heb ik ondervonden, is andere koek. Na wat gedans en gepalaver in het huis (de Australiërs zijn btw echt aangenaam uitgaansvolk, als je daar mee praat is het alsof je de onbekende al jaren kent) vertrokken we richting “de pub” in het hartje van het uitgaansleven van Sydney, namelijk Oxford Street en Kings Cross. Met mijn wijnhoofd was ik mijn ID (paspoort dus) vergeten. Gelukkig was de buitenwipper van de pub de vriendelijkheid himself en mocht ik nog binnen in de pub. Een paar uur later was dat geluk niet meer aan mijn zijde, want de volgende stop was “the club”. Maar daar zag de buitenwipper mij niet zo graag en ik mocht niet binnen zonder ID, bummer! Ach ja het was toch al laat en ja… mijn hoofd was ook niet zo helder meer, dus ben ik dan maar naar huis gegaan naar my mate.

De fun zal nu wat minder zijn. Met hips of stress voor de scriptie en op de stage (ik zit daar ook met ongelooflijk veel deadlines), is er niet veel meer tijd voor avontuur. Nog drie weekends afzien, en twee weekends shoppen en ik ben de gelukkigste mens ter wereld :). Hoewel, komend weekend gaat het ook wat getreur zijn. Mijn allerliefste flatgenote gaat me verlaten! Bugger, bugger, ze vertrekt dan namelijk voor een jaar naar India. Mannekes, wat gaat het toch allemaal rappekes. Ik zal ze in ieder geval super hard missen, al kan ik nu terug kangoeroe eten :D.

Anyhow, ik denk dat dit de laatste spannende verhalen zijn geweest voor deze blog (tenzij jullie scriptieverhalen interessant vinden…). No worries, jullie zullen me nog een keer horen, al zal het niveau van interessantheid niet veel meer zijn dan dat van mijn vorige culinair verhaal (btw ik heb mijn lijst van culturele beproevingen nog aangevuld met Indonesisch en Afrikaans, Dorien ik ben alvast ne fan van Afrikaans!).

Take care fellows and see ya soon!

Ahah! De vlieger dieje ons naar den Outback (Alice Springs) bracht! Das toch een fotoke waard...


Onze "stoere" 4WD"


Voor the Australiandummies, dit is de vlag van de Northeren Territory state (meer de aboriginal state).


De ingang van de Simpson Gap


Lots of, lots of wallabies hebben we gezien!


Een beetje ironisch, vind je niet?


De reusachtige Standley Chasm


Ellery creek Big Hole, één van de vruchtbare puntjes in een dor groot landschap, beautiful.


Jep, zo zagen we er veel.


Yeah baby, this is the Red Centre! Kilo, kilo kilometers van dit soort weg is een geweldige ervaring met een 4WD.


Zoek den toerist in de Kings Canyon


Een van de zovele idyllische zonsondergangen die we hebben kunne bijwonen.


The Uluru bij volle maan, ahaha wie heeft dat ook gedaan!

De Olgas vanuit the airplane, pretty impressive huh?

Wel, aan de voet van de Uluru, meer bepaald aan het begin van de beklimming, en ik dacht dit even op een half uur te fixen...

VICTORY!!! De top van de Uluru gehaald!

En rustgevende zicht vanop "Green Island"

Een "scenic view" vanuit de telefrik, op een waterval waarvan ik de naam niet meer weet

Gefascineerd hoe aboriginals vuur maken, maar zelf was hij er niet toe instaat, ik ook niet trouwens,...

Dromen... uitgestrekte witte stranden en geen mens te zien op het Hinchinbrook Island

(Kijk naar de achtergrond,... smelten...) En zo trots met onze, blijkbaar, rotte kokosnoot...

Hier de beruchte bordjes met het gevaarte van een krokodil, maar geen krokodil in de verste verte te bespeuren...

Mooi uitgestrekt uitzicht vanop Cape Tribulation en helemaal ginder ver hebben we gesnorkelt!!

Reusachtige "tin trees" in het Daintree Rain Forest. Hun wortels groeien werkelijk 20 meters lang door heel het regenwoud.